Elke cyclus wordt vóór uitvoering bestuurd en daarna vastgelegd. Zes stappen, één poort, één gedeelde operationele waarheid in het centrum, en OSOL™-preemptie beschikbaar bij elke stap.
De runtime-cyclus is wat van de architectuur een operationeel systeem maakt in plaats van een statische taxonomie. Signalen worden waargenomen en opgenomen. De gedeelde operationele waarheid wordt bijgewerkt via EDE™ (dat de zone-conditionele governance-toestand draagt) en ICL™. TGF™ lost het actieve temporele regime voor het huidige moment op — operationeel, kalender, voorstelling en show, of sensor-gestuurd — en levert CGL™ de actieve regelset. MAOL™ en specialistische agents stellen kandidaat-acties voor. CGL™ bestuurt elk voorstel bij de poort — door te evalueren tegen VS+C™, toestemmingsstatus, jurisdictionele beperkingen, het door TGF™ opgeloste regime, de EDE™-zone-conditionele toestand en operationeel beleid — vóór uitvoering kan plaatsvinden. Goedgekeurde acties verzenden met uitkomstverificatie. AAL™ legt de bestuurde beslissing vast tegen het volledige kader: beleidsversie van kracht, actief TGF™-regime, EDE™-ruimtelijke context, toestemmingsstatus, geëvalueerde regelset, ondernomen actie en actor.
De governance-poort bij stap 4 wordt in vol goud weergegeven omdat het het structurele afdwingingspunt is dat bestuurde AI onderscheidt van verzamelingen van geïntegreerde subsystemen. AI-componenten zijn voorstel-generatoren, geen beslissingsautoriteiten. Uiteindelijke beslissing ligt bij de governance-laag, niet bij de voorstellende component. Dit is een architecturale eigenschap, geen beleidsbewering.
OSOL™ kan de loop bij elke stap onderbreken. De koraalkleurige preemptie-pijl toont dit grafisch: wanneer een veiligheidsrelevante conditie wordt gesignaleerd, wijkt de loop onmiddellijk, ongeacht welke stap hij op dat moment uitvoert.
